به گزارش فیرنا، نمایشگاههای معماری و صنعت ساختمان که هر سال در این مقطع برگزار می‌شوند، قرار است بستری برای معرفی دستاوردها و پیشرفت‌های این صنعت، ارائه محصولات و خدمات و همچنین بازاریابی و ارتباط میان فعالان حوزه ساختمان و معماری باشند. اما آنچه در فضای نمایشگاه بیش از پاویون‌ها، جزئیات معماری، متریال‌ها و ایده‌های طراحی به چشم می‌آید، ازدحام و حضور گسترده افرادی است که لزوماً مخاطب تخصصی نمایشگاه نیستند و ارتباط مستقیمی با صنعت معماری و ساختمان ندارند؛ افرادی که گاه بیش از آنکه برای شناخت محصولات، گفت‌وگو با متخصصان یا بررسی ایده‌های معماری به نمایشگاه آمده باشند، برای حضور مقابل دوربین، عکاسی و تولید محتوا برای رسانه‌های اجتماعی در این فضا حاضر شده‌اند. این ازدحام، در کنار گرمای فضا و محدودیت امکان مکث و گفت‌وگو، عملاً فرصت معرفی دقیق محصول و ارائه تخصصی غرفه‌داران را کاهش می‌دهد. در چنین شرایطی، بازاریابی تخصصی که یکی از مهم‌ترین اهداف یک نمایشگاه حرفه‌ای است، در میان رفت‌وآمد و تولید محتوای رسانه‌ای گم می‌شود. البته نمی‌توان از تأثیر این تصاویر و ویدئوها بر دیده‌شدن نمایشگاه و ایجاد بازخورد رسانه‌ای چشم‌پوشی کرد. حضور چهره‌ها و تولید محتوای گسترده می‌تواند برای برگزارکنندگان و سرمایه‌گذاران نمایشگاه ارزش تبلیغاتی قابل‌توجهی ایجاد کند. اما پرسش اینجاست که در این میان، جایگاه نمایشگاه به‌عنوان یک رویداد تخصصی چه می‌شود؟ نمایشگاهی که قرار است ویترین معماری و صنعت ساختمان باشد، زمانی می‌تواند اعتبار و پرستیژ حرفه‌ای خود را حفظ کند که میان «دیده‌شدن» و «ارائه تخصصی» تعادل برقرار کند؛ وگرنه ممکن است در نهایت، به جای آنکه معماری و صنعت ساختمان را به نمایش بگذارد، بیشتر به صحنه‌ای برای نمایش افراد تبدیل شود.
نهمین نمایشگاه تخصصی معماری با عنوان ترمه مدیا از نهم مهرماه 1405 به مدت 4 روز تا دوازدهم مهرماه در محل نمایشگاههای بین المللی برج میلاد تهران برگزار شد.
- ملیکا ناظری
